لیکونکی: انډیوال
ولسمشر مرضی او سپینی خبری
د ټلیفون ګوښۍ په زنګیدو شوه. د شیعګانو د کومی ټولۍ مشر شریعتی صیب، چې د خپل ښځی او لورګانو سره یې جګړه کړی وه او عصاب یې خراب وو ولسمشر مرضی ته زنګ وواهه. شکایت یې درلود چې ښځه او کوچینان یې په خوله نه کوی او بی له دی نه چې له د څخه اجازه واخلی بهر ته د سودا لپاره ځی. همدا راز ښځه یې نخری کوی او د د جنسی خواهشات هر وخت چې یې زړه وغواړی نه پوره کوی.
ولسمشر مرضی چې د د عرض واورید ورته یې وویل:
ښه، دا خو ډیر بد کار دی. مولوی صیب، امر وکه چې زه څه کولای شم؟
شریعتی: ګوره مرضی صیب خبره به سپینه کوو، ټولټاکنی هم نږدی دی زه غواړم د شریعت یو قانون پلی کړم بس ته به یې منی، که نه نو رایی به د لاسه ورکوی.
مرضی: ها ها ها، عجیبه خبری کوی د شریعت قانون کې به زه څه ووایم چې راته ورسیږی بیغمه اوسه په پټو سترګو به یې لاسلیک کړم. بس نو پاملرنه دی په ټاکنو کې غواړم. دا خو یو لاسلیک دی نور کارونه به هم درته وکړم. زه ستا ستونزه په پشپړه توګه درک کولای شم، ځکه زه هم ستا په حالت کې یم.
شریعتی: هغه څنګه؟
مرضی: زما میرمنی هم زما سره د اولاد پر سر جګړه کړی ده. هغه نه غواړی چې زما اولاد، زما وینه، زما بچی زما سره وخت تیر کړی. وایی که ستا سره وخت تیر کړی بیریږم چې درواغجن ترینه جوړ نه شی.
شریعتی: الله دی ټول ښځی هدایت کړی.
مرضی: آمین، پاک الله دی مل شه.
ورورسته له څو ورځو مرضی ته قانون ورسید او خپل سکرټر ته یې وویل:
هلکه هغه قانون راوله چې لاسلیک یې کړم. دا خو کومه بده خبره نده. بس دومره چې ښځه له کوره بهر وزی باید اجازه واخلی او ځان د خپل میړه د جنسی خواهشاتو د ارضا لپاره چمتو کړی ځکه میړه یې زیات زیار باسی تر څو خپل کورنۍ ته نفقه راوړی. دومره حق خو لری نو.
په بله ورځ د مرضی صیب ټلیفونونو ته زیات زنګونه د بیلابیل هیوادونو د بهرنیو وزیرانو او ولسمشرانو له خوا راتله. ټولو په مرضی صیب انتقاد کاوه چې موږ تاسو سره د دی لپاره مرسته نه کوو چې د ښځو حقوق تر پښو لاندی کړی او پر خپل ښځو جنسی تیری وکړی.
ولسمشر مرضی وارخطا شو او خپل مشاور ته یې وویل:
یاره دی خبری ته خو ما پام نه وو کړی. خو ځه ماته یې هم چل یاد دی سیاست یانی چال او فریب. یو مطبوعاتی کنفرانس راوغواړه او خلکو ته ووایه چې موږ دی قانون ته د سره کتنه کوو. شریعتی ته به ووایم چې صبر دی وکړی. او یا به ورته ووایم چې د شریعتی د قوم څو ټوپکسالارانو ته به لوړی څوکۍ ورکړم او ۱۰ ولسوالۍ به یې په ولایتونو بدل کړم. پوه سوی دی ته وایی سیاست او خپل مقام ساتل.
دا موضوع همداسی پاته شوه.
×××××
د مرضی سکرټر: محترم ولسمشر صیب، ځینی کاندیدان غواړی چې ستاسو سره په سیاسی مناظری کې ګډون وکړی او تاسو ته یې چیلینج هم درکړی دی.
مرضی: ما ته یې چلینج راکړی دی! مطبوعاتو ته ووایه چې مرضی صیب حاضر دی او هر وخت چې وغواړی حاضریدلای شی.
وروسته له څو اونیو...
د ولسمشر سکرټر: مرضی صیب د سیاسی مناظری وخت رارسیدلی دی. تاسو چمتو یاست؟
مرضی: کومه سیاسی مناظره، ځه بابا ما یوه خبره وکړه خلک یې څومره ټینګ نیسی. یاره اوس څه وکړم؟
د ولسمشر سکرټر عصاب هم ځکه خراب وو چې ټوله د ته زنګونه وهی او وایی چې یوه خبره چې کوی پری ولاړ و اوسی ولی دومره ژر ژر تغییر خوری. نو ځان سره یې کرار وویل چې ُ غول دی لړلی دی!ُ
او وروسته یې ولسمشر ته وویل:
مرضی صیب اول فکر وکړه بیا یوه فیصله وکړه. کله هو او کله هم نه وایې.
مرضی: یاره خو نو، زما سره دی دومره وخت تیر کړ او تر اوسه دی درواغ او بهانه نده زده کړی په سیاست پوه شه. یوه بهانه جوړه کړه او نور کاندیدان ملامت کړه او ووایه چې مرضی صیب بنا پر دی لاملونه په دی مناظری کې ګډون نه کوی.
دا هم تیر شو...
×××××××
ولسمشر مرضی د خپل دولت کابینه او نور لوړ پورې چارواکی او خپل ملاتړ کسان وغوښتل تر څو د ټاکنو په اړه ورسره خبری اتری وکړی. خلص دا چې، ټوپکسالاران، د بشر د حقوقو سرغړونکی او قاتلان، لوټماران، غله، قاچاقبران، کم ظرفه خو زورواکه مشران، د نورو هیوادونو جاسوسان او یو څو طالبان یې هم دی غونډی ته راوبلل.
مرضی پیل وکړ:
د ټول افغانستان راتلونکی زموږ او تاسو په لاس کې دی. زه پر تاسو ویاړ کوم. ما د پیسو او د څوکیو په زور دا اتفاق منځ ته راوړ چې نن تاسو ټول سره یوځای د ځانو لپاره کار کوی او ټول جنایات مو له هیره ایستلی او اوس هم کولای شی چې خپل کارونو ته دوام ورکړی، شاباس!
ګوری ټوپکسالارانو، تاسو ته به نور واک هم درکړم. زه پوهیږم چې باید تاسو ټوله خوشاله وساتم که نه نو تاسو به نوره ګډوډی منځ ته راوړی. نو ځکه وایم چې هر څه چې مو زړه غواړی و یې کړی خو بی له یوه شی، بس رایه ماته راکړی.
بیسواد صیب تا به وزیر کړم. ټوپکسالار صیب تا به د دفاع وزیر کړم ځکه جنګی تجربه دی زیاته ده. قاچاقبرانو زما ورور په ستاسو سره شریک شی او ګټه به مو هم یوه شی.
د خلکو چل ما ته یاد دی هغوی ته دومره پیسی ورکړم چې رایی ټوله ماته راکړی. ما مشرانو ته او د پارلمان ځینو وکیلانو ته دومره پیسی ورکړی چې هر یو او یوه یې اوس زما لپاره په خپل ولایت کې خلکو ته پلوونه او کاکاکولاګانی او پیسی ورکوی. نو دوی چې زما نه راضی نه وی نو بلا دی ورپسی شی. ځینو وکیلانو او کسانو خو زما دومره عکسونه په کور کې وهلی چې آن د خپل کور څخه یې زما د کمپاین دفتر جوړ کړی دی. ویاړ کوم پر تاسو خپل وفاداری مو راته وښودله.
رشوتخور: کرزی صیب زما خو د هیری وتلی چې زما د کور دیوال څه رنګ دی ځکه پر ټول دیوال ستا عکسونه دی. او بله خبر که د فساد وی نو فساد خو په هر ځای کې شته او بیا خلک د رشوت او شیرنی په توپیر هم نه پوهیږی.
مرضی: د مور شیدی! ما هم تاسو ټولو ته یو څه پیسی او یا هم څوکۍ او مقام د شیرینی په توګه په پام کې نیولی دی.
ټوپکسالار او جنایتکار: زما خلک په څه د ټوپک او څه د پیسو او څه هم زما د نفوذ او د دوی د بی عقلی او مجبوری په اساس تا ته رایه درکړی. تاسو زموږ د فقیرانو خاص خیال ساتلی دی اوس نو زموږ امتحان دی. وینه موږ تویه کړی ده (د خلکو) نو حکومت به هم زموږ وی که نو بیا به وینی توی شی. که مو ټوپک زموږ څخه اخیستی وای نو موږ به ډوډی له کومه کوله. بی غمه و اوسه.
مرضی: جار سم!
شرطی: ګوره زما به ۱۰ ولسوالۍ په ولایتونه بدلوی او په کابینه کې به لږ تر لږه ۸ کسه به زموږ وی. ستا دولت کې د قومی انډول ساتل شرط دی. لیاقت زیاته پښو ته لویدلی خبره ده.
مرضی: ولی نه، په دواړو سترګو. زه د ټولو سره داسی معامله کومه چې هیڅوک به خوابدی رانه پاته نشی. افغانستان او راتلونکی یې ستاسو په لاس کې دی.
هر شی چې رانه غواړی ووایاست راځی چې په اتفاق سره ځانونه ماړه کړو چې عجبه موکه ده. خدای چې ورکوی نه وایی د چا زوی یې. خلک په داسی بلاګانو اخته دی چې نشی خلاصیدلای او نشی کولای موږ ته تاوان ورسوی.
ځانونه به ساتو. دا دومره پیسی چې راځی باید ترینه ګټه واخلو خلکو ته که نه رسیږی موږ ته خو رسیږی نو موږ خو نشو کولای چې پیسی مو مخی ته پراته وی او نورو ناداره خلکو ته ورکړو. ۸۰٪ یې اخلی ځانونو ته په بیلابیلو نومونه او یو کمه برخه یې نادارانو ته ورکړی چې بوی یې کړی. دا ځکه وایم چې تاسو ته چل یاد کړم که څه هم چې تاسو پدی پوهیږی ځکه ستاسو کسب له یوه وخته همدا وو. خو بیا هم زما فرض دی چې تاسو سره مرسته وکړم او هدایت مو کړم.
